شبهه وهابیون : قول راجح نزد علمای محقق شیعه این است!!! که نخستین کسی که نهال مذهب شیعه را کاشت و آن را پدید آورد؛ عبدالله بن سبأ یهودی بود، همانگونه که کتاب­های شیعه اعتراف می کنند!!!!

پاسخ شیعه : این مطلب کاملا اشتباه است وشیعه نه تنها چنین اعتقادی ندارند بلکه میان علمای شیعه حتی اصل وجود چنین شخصی مورد تردید است وازعلمای شیعه معدود کسانی که وجود چنین کسی را پذیرفته اند نه تنها او را مروج شیعه معرفی نکرده اند بلکه به اجماع او را کافر دانسته و لعن کرده اند .

بلکه قول ارجح میان شیعه این است که : واژه شیعه پیش از همه از زبان رسول خدا، محمد مصطفى صلى الله علیه وآله در احادیث متعددى براى نامیدن دوستداران على علیه السلام به کار رفته است.

علاوه بر شیعه در کتب معتبر اهل سنت نیز احادیث و روایات فراوانی در این باره آمده است که ما از میان اینهمه به چند مورد از منابع اهل سنت اشاره مى کنیم ، زیرا ما انتظار نداریم وهابیون احادیث کتب ما را معتبر بشمارند اما جای تعجب دارد که این همه روایات در کتب معتبر خودشان نیز آنها را به فکر فرو نمی برد !!!!

مسعودى نوشته است : عباس بن عبدالمطلب مى گوید : « روزى نزد رسول خدا صلى الله علیه وآله بودیم که ناگهان على بن ابى طالب وارد شد. همین که چشم پیامبرصلى الله علیه وآله به على علیه السلام افتاد ، چهره اش شکفت. عرض کردم : یا رسول الله ، شما به خاطر دیدن این پسر چهره تان باز شد ! فرمود : عمو، به خدا سوگند ، خداوند او را بیش از من دوست دارد . هیچ پیامبرى نیست مگر این که اولادش از صلب خود اوست ، ولى اولاد من پس از من ، از نسل على هستند. در روز قیامت ، مردم را به نام خود و نام مادرشان بخوانند براى این که خداوند پرده پوشى مى کند جز على و شیعیانش که آنان را به نام خود و نام پدران شان صدا مى زنند».  (شیعه در تاریخ، ص۴۲، بر گرفته از: مروج الذهب، ج۲، ص۵۱٫ ) 

پیامبر اکرم صلى الله علیه وآله به على علیه السلام فرمود : « خدا گناهان شیعیان و دوستداران شیعیان تو را بخشیده است ».  ( الصواعق المحرقة، ابن حجر الهیثمى المکى، مکتبة قاهره، ۱۳۸۵، ص۲۳۲٫ )

پیامبرصلى الله علیه وآله فرموده است: « تو و شیعیانت در حوض کوثر بر من وارد مى شوید. از آن سیراب خواهید شد و صورت تان سفید است ودشمنان تو تشنه ودرغل و زنجیر بر من وارد مى شوند . » پیامبر اسلام صلى الله علیه وآله در حدیثى طولانى درباره فضایل على علیه السلام به دخترش فاطمه علیها السلام مى فرماید : « یا فاطمه ، على و شیعیان او رستگاران فردا هستند». ( المناقب للخوارزمى، اخطب خوارزم، نجف، منشورات المکتبة الحیدریة، ۱۳۸۵، ص ۲۰۶٫)

رسول اکرم صلى الله علیه وآله فرمود: « یا على ، خدا ، گناهان تو، خاندانت و شیعیان و دوستداران شیعیانت را بخشیده است…». ( همان، ص۲۰۹٫ )

 در باره شیعیان : آن گاه که معاویه پس از قتل حجر و یارانش حج گزارد و به مدینه آمد، عایشه به او گفت: «معاویه ! هنگامى که حجر و یارانش را مى کشتى ، حلمت کجا رفته بود؟ آگاه باش که از رسول خدا صلى الله علیه وآله شنیدم که فرمود: جماعتى در محلى به نام « مرج عذرا » کشته مى شوند که اهل آسمان ها براى قتل آنان خشمگین مى شوند.» (تاریخ یعقوبى، ابن واضح، منشورات الشریف الرضى، ۱۴۱۴ ه، ج۲، ص۲۳۱٫ )

ظهور معناى شیعه در احادیث و سخنان پیامبر آشکار و روشن است و وهابیون با این تأویل ها خواسته اند از پذیرش حقیقت بگریزند. این را هم باید دانست که مصداق شیعه در همان عصر پیامبر مشخص بوده است و عده اى از اصحاب پیامبر در همان زمان به «شیعه على» مشهور بودند.

 براساس احادیث موجود که ما برای رعایت اختصار در بیان ، تنها چند نمونه آن را از عقاید اهل سنت یادآوری  کردیم ، پیش از همه رسول خدا صلى الله علیه وآله نام شیعه را بر دوستداران على علیه السلام گذاشته است و حوادث دیگرى مانند: سقیفه، جنگ جمل، حکمیت و واقعه کربلا بر گسترش این واژه و آموزه هاى تشیع تأثیر داشته اند

اقتباس از دانشنامه دين وسياست